अंधारातील वाट

सूर्य बुडलेला अंधार दाटलेला..
काळोखाच्या खोलाईत आत बघत राहिलो
न दिसणाऱ्या मुक्कामाची वाट शोधत राहिलो.
ठेचकाळत अडखळत चालत राहिलो

फसवे तारे फसव्या दिशा माझी वाट चुकवत होत्या
चकव्याला माझ्या मागे लागण्यासाठी खुणावत होत्या.
का होतय हे ? मीच का छळला जावू
धूळ दगडधॊंड्यातून मीच का मळला जावू
माझ्यासाठी कधीच कोणी उजेड दाखवणार नाही का ?

मग उलगडा झाला सगळा..
कोणीतरी बोललं मनात नीट ऐकू येइल असं
अरे तुझी वाट तूच शोधायचीस
नसलीच पायवाट तर नवी बनवायचीस
तुझे डोळे आणि कान उघडे ठेव
उजेड आपोआप दिसत राहिल
स्वत:वरच्या विश्वासाने वाट सोपी बनेल

तुझा तूच जात रहा .

- १६ जानेवारी २००६